1 KM ik

Met de kinderen in Villa Zebra deed ik onderzoek doen naar het gevoel en de beleving van de publieke ruimte. Door samen mental maps en andere kaartvormen te maken, werd hun perceptie van de buitenruimte zichtbaar en konden we deze benoemen. We bevroegen wat we zien in de publieke ruimte en welke associaties dit oproept. Vervolgens materialiseerde we onze bevindingen met maquettes en later met stoeptegels. We zetten de stoeptegel centraal als herkenbaar, groots aanwezig en vaak voor lief genomen, element van de buitenruimte. We hervormden de stoeptegel, maakten mallen en vonden nieuwe materialen. De kinderen drukten hun stempel op de stoeptegel en vertelden hun visie en wensen voor hun publieke ruimte. Wat kan een stoeptegel nog meer zijn? Wie lopen er allemaal over de stoeptegels? Waar kan deze nog meer van gemaakt zijn, duurzame materialen, tactiliteit, … ? Samen produceerden we een reeks stoeptegels die vervolgens als kleine interventies verspreid zijn door Rotterdam in de buurt van de kinderen en bij mijn eigen atelier. Met een kleine stap veranderden we samen de publieke ruimte, zodat de visie van de kinderen meer geïntegreerd wordt in de publieke plek.